Rozmowa z Mike'em Oldfieldem o nowej płycie
Piotr Iwicki (02-06-02 19:17)

W "Tres Lunas" połączyłem muzykę ze światem wirtualnym. Można słuchać i zarazem bawić się z delfinami, fruwać jak ptak czy jeździć na sankach

Piotr Iwicki: Mówisz Oldfield, myślisz, "Dzwony rurowe". W przyszłym roku minie 30 lat od rejestracji tej słynnej kompozycji. Ty sam skończysz pięćdziesiąt lat. To spektakularny jubileusz, jak go uczcisz? Możemy oczekiwać "Dzwonów rurowych V" albo "Dzwonów urodzinowych"?

Mike Oldfield: Niezupełnie. Wydamy co prawda płytę z "Dzwonami", jednak nie będzie to nowy materiał, lecz powtórna rejestracja oryginału sprzed trzydziestu lat. Nuta w nutę.

Po co, skoro ten album już jest i należy do kanonu muzyki rozrywkowej?

- Słyszę w nim pewne uchybienia, braki precyzji, niedoskonałości artykulacyjne. Chcę nagrać perfekcyjnie te nuty, które niegdyś zarejestrował młody muzyk, mniej doświadczony, gorszy instrumentalista. Dzisiaj jestem w innym miejscu, jestem znacznie lepszymi muzykiem i lepszym gitarzystą.

Koncerty?

- Chętnie, ale nie wiem, czy to będzie połączenie "Dzwonów rurowych" i "Tres Lunas", czy też jakaś większa składanka. Ale to dopiero za rok. Myślę, że wówczas ponownie przyjadę do Polski. Gdy byłem u was przed czterema laty, strasznie zdenerwowaliśmy ochronę w katowickim Spodku. Kazałem publiczności podejść pod scenę, oczywiście musieli przeskoczyć przez oddzielające nas barierki. To był dobry koncert.

Nowa płyta to ukoronowanie twoich marzeń. Jak długo realizowałeś projekt "Tres Lunas"?

- Pierwsze myśli pojawiły się już na początku lat 90. Wszystkiemu sprzyjał rozwój technologii, komputerów. Niestety, sprzęty, których potrzebowałem do zrealizowania marzeń, były zbyt drogie dla przeciętnego fana. Ale komputery szybko rozwijały się i około roku 1996 uznałem, że można zacząć wprowadzać mój pomysł w życie. Chciałem połączyć muzykę z obrazem wirtualnym. Stworzyć nierealny świat, dopełnić go dźwiękiem i pozostawić interaktywnym tak, aby słuchacz - niczym użytkownik gier komputerowych - mógł ingerować w to, co słyszy i widzi. Na jednym krążku można słuchać tylko muzyki, a na drugim słuchając jej, można pływać z delfinami, fruwać jak ptak czy zjechać z górki na sankach. Trafisz bałwana śnieżką, przechodzisz do następnej planszy, trafisz kołem w nos delfina, płyniesz dalej. Musisz szukać tytułowych księżyców albo odnajdywać celtyckie krzyże, klucze do kolejnych światów.

Rzeczywiście, to jest jak gra.

- W pewnym sensie tak, ale nie zbierasz punktów. Nikt też nie rozbija się samochodami, nie strzela, nie zabija. Można posadzić przed ekranem dzieciaki bez obawy, że się przestraszą albo że im się coś złego przyśni

Lepszy świat z komputera, Oldfield jako demiurg?

- Nie, nic z tych rzeczy. To po prostu świat alternatywny.

Muzykę nagrywasz szybko, jesteś typem perfekcjonisty. Jednak tworzenie wirtualnych obrazów to bardzo czasochłonny proces.

- Można to łatwo przedstawić w proporcjach. Jedną piątą czasu poświęciłem na stronę muzyczną, resztę wraz z moim informatykiem spędziliśmy, kreując obrazy.

Do niedawna mieszkałeś na Ibizie, remiksy twoich kompozycji były cząstką panoszącej się tam kultury techno i clubbingu. Dzisiaj mieszkasz ponownie w Anglii, masz rezydencję z dala od londyńskiego zgiełku.

- Wyniosłem się z Ibizy, bo zapragnąłem spokoju. O ile na początku byłem zafascynowany samą wyspą, to szybko zrozumiałem, że nie dla mnie te tłumy każdego lata, korki na drogach i wszechobecny hałas.

Teraz Twoja muzyka też złagodniała. Barwy syntezatorów są przyjazne ludzkiemu uchu, podobne do akustycznych, pojawiły się nawet saksofony.

- Saksofony na miarę projektu MusicalVR, czyli muzycznej rzeczywistości wirtualnej. Korzystam z zaawansowanych programów muzycznych, dzięki czemu mogę zapisywać barwy rozmaitych instrumentów do pamięci komputera i następnie nimi grać. Tak właśnie pojawił się saksofon na "Tres Lunas".

Na listy przebojów, również w Polsce, trafiła już piosenka "To Be Free". To bardzo letnia i lekka muzyka. Czy album "Tres Lunas" może okazać się przebojem wakacji?

- Nie wiem, na pewno przebojowych piosenek jest tam więcej, ale są też tematy, które mają całkiem inne zadanie. Mają uspokajać, a nie trafiać na szczyty list. To bardziej muzyka relaksująca niż taneczna.

Premiera w poniedziałek

W poniedziałek premiera "Tres Lunas", albumu jednego z najsłynniejszych multiinstrumentalistów naszych czasów, wirtuoza gitary Mike'a Oldfielda. Autor połączył na dwóch krążkach muzykę i stworzoną w komputerze wirtualną rzeczywistość. W miniony czwartek artysta, który zasłynął przed laty eklektyczną kompozycją "Dzwony rurowe", zaprezentował "Tres Lunas" w Walencji.

Od prawie 30 lat Oldfield przede wszystkim powtarzał samego siebie. Wydany w 1973 r. krążek "Tubular Bells" ("Dzwony rurowe") doczekał się czterech kontynuacji, z których ostatnia, "Millennium Bells", zarejestrowana w czasie noworocznego koncertu w Berlinie, przyciągnęła ponad pół miliona widzów. Szczęśliwie najnowszy album nie jest kolejną wariacją tematu sprzed trzech dekad.

Mike Oldfield, "Tres Lunas", Warner 2002